PAFAJËSIA E FATOS NANOS ËSHTË HAPI I PARË I EMANCIPIMIT DEMOKRATIK TË POLITIKËS SHQIPTARE
Drejtësia shqiptare provoi se pavarësisë dhe ndershmërisë së saj i qeveritare dhe juridike.
Në duart e plenumit të Gjykatës së Kasacionit
VENDIMI I GJYKATËS SE ROMËS - PROVE E MANIPULIMIT POLITIK ME DOSJEN NANO
Si përfundim nuk ka asnjë provueshmëri mbi çlodo kallëzim penal, që ka të bëjë me këto transaksione. Akoma më pak akuza të mirëfillta ndaj Fatos Nanos. Prokuroria për krime ekonomike dhe financiare në Romë, më 12 korrik 1995, mbi bazën e provave dokumentare të paraqitura nga qeveria shqiptare, nga banka, firma, zyra e ekspertëve financiarë dhe tregtarë italianë, vendosi pushimin e çështjes penale, me motivin “se fakti nuk përbën vepër penale”.
Në vendimin e Prokurorisë së Romës, firma të cilat patën marrë pjesë në transaksione dhe institucione të tjera bankare janë shprehur se nuk kanë pasur raporte me drejtues të qeverisë shqiptare dhe posaçërisht me Fatos Nanon. Në vendim thuhet se të gjitha operacionet e kryera janë zhvilluar në përputhje me ligjet dhe rregullat e tregut.
Qëllimi i këtij vendimi, i ardhur në një moment të rëndësishëm për Shqipërinë, është një goditje e fortë për të gjithë ata që ndërtuan procesin politik ndaj Fatos Nanos mbi shpifje e trillime. Në këtë kuptim, pafajësia e tij personale është e lidhur ngushtë me nevojën për rivendosjen e standardeve të drejta të jetës politike dhe për emancipimin demokratik të vendit.
I gjithë vendimi i prokurorisë italiane përjashton pretendimet se në qeverisjen shqiptare ka pasur korrupsion, favorizime të paligjshme apo përfitime personale në këto çështje. Përkundrazi, evidentohet se veprimet e ndërmarra kanë qenë brenda kuadrit ligjor e administrativ.
Në këtë kontekst, procesi i montuar kundër Fatos Nanos del si një akt i rëndë manipulimi politik, i cili jo vetëm godet një individ, por dëmton seriozisht besimin te drejtësia dhe te institucionet.
Juviste të njohur shprehen kundër presioni politik mbi organet e drejtësisë
Fushata e vrzdhë kundër prokurorit të Gjykatës së Apelit, shfaqje e skajshme e intolerancës politike
Prof. LUAN OMARI
Çdo devijim, çdo shmangie apo zgjidhje e gabuar e një çështjeje të caktuar gjyqësore dhe në përgjithësi, i çdo problemi juridik, nuk duhet të trajtohet si problem që prek vetëm fatet e individëve të veçantë. Pavarësisht se pasojat e saj mund të rëndojnë drejtpërdrejtë mbi individët, në radhë të parë ndikimi i saj reflektohet mbi forcën dhe prestigjin e shtetit të së drejtës.
Kjo ka një rëndësi të veçantë në raste të tilla, si çështja e mbyllur së fundi nga Gjykata e Apelit lidhur me dosjen “Nano”, e cila, në një mënyrë të paprecedentë, po shndërrohet në pretekst për një fushatë presioni e sulmesh kundër përfaqësuesve të pushtetit gjyqësor.
Në thelb të kësaj fushate qëndron jo vetëm kundërshtimi ndaj një vendimi konkret, por edhe përpjekja për të delegjitimuar vetë të drejtën e gjykatave për të shqyrtuar me pavarësi çështje të kësaj natyre.
Në një shtet ligjor, kritika ndaj vendimeve gjyqësore mund dhe duhet të bëhet, por ajo nuk mund të marrë formën e kërcënimit, të linçimit publik dhe të ndërhyrjes politike në procesin e drejtësisë.
Pikërisht për këtë arsye, reagimi i qarqeve intelektuale dhe juridike ndaj këtyre sulmeve merr rëndësi të posaçme.
Lëmi ende larg konceptimit dhe ndërtimit të një pushteti gjyqësor me të vërtetë të pavarur
PANDI KORE
Bëhet gjithnjë e më e qartë se shoqëria shqiptare nuk ka arritur ende në përfundimin dhe konsolidimin e institucioneve të saja demokratike. Në radhë të parë kjo dallohet në marrëdhëniet mes pushteteve, në vendin që zë secili prej tyre dhe në raportin real ndaj ligjit.
Pushteti gjyqësor mbetet ndër segmentet më të brishta të shtetit dhe kjo jo vetëm për shkak të trashëgimisë së kaluarës, por edhe për mungesën e një vullneti të qartë politik për ta ndërtuar atë si të pavarur e të pakomanduar.
Dosja “Nano” e ka nxjerrë në pah edhe një herë këtë gjendje. Në vend që vendimet e gjykatave të trajtohen me seriozitet institucional, po ushtrohet trysni e hapur mbi gjyqtarë e prokurorë, si dhe po krijohet një klimë mosbesimi ndaj sistemit të drejtësisë.
Një demokraci nuk mund të ecë përpara nëse pushteti gjyqësor trajtohet si instrument i përkohshëm në duart e shumicave politike.
Shqipëria fyen njerëzit e ligjit
DILAVER BENGASI
Për fat të keq qeverisja, ekonomia e tregut dhe vetë ideja e reformës u pritën nga shumëkush si mundësi për t’u shkëputur nga rregulli dhe përgjegjësia. Kjo frymë, e shtrirë edhe në trajtimin publik të institucioneve, ka bërë që njerëzit e ligjit të vihen shpesh në shënjestër.
Kur një gjyqtar apo prokuror sulmohet publikisht vetëm pse ka zbatuar ligjin ose ka dhënë një interpretim të pavarur të tij, atëherë nuk fyehet thjesht një individ, por vetë sistemi juridik.
Shqipëria nuk fiton asgjë nga nënçmimi i juristëve të saj. Përkundrazi, humbet një nga garancitë më themelore të qytetërimit demokratik.
Gjykatës se Romës i gjehet nje emër i denjë të gjykatës së apelit dhe gjyqtarit A. Haxhia
GJYSTINA KONXHE
Vendosja e së vërtetës dhe e ndershmërisë në vendin që u takon është kusht i parë i një jete politike të qytetëruar. Vendimi i gjykatës italiane për të pushuar çdo procedim penal në çështjen “Nano” jep një provë me rëndësi të veçantë për opinionin shqiptar.
Ai tregon qartë se akuza të bujshme, të shpërndara në vite me qëllim denigrimin politik, nuk kanë gjetur mbështetje në faktet dhe dokumentet e verifikuara.
Në këtë kuptim, edhe vendimi i Gjykatës së Apelit dhe roli i gjyqtarit A. Haxhia meritojnë të shihen me seriozitet e respekt, jo me mllef e presion.
Sumi ndaj Gjykatës së Kasacionit presion mbi pavarësinë e pushtetit gjyqësor
Agim Tirana, avokati
Nga fundi i qershorit 1994 deri në 31.5.1995, për Fatos Nanon ishin bërë 12 kallëzime penale. Po t’i rendisim: 5 kallëzime janë pushuar me vendim gjyqësor të formës së prerë, 1 me vendim të Gjykatës së Kasacionit; 2 kallëzime janë tërhequr, me të cilat fillimisht pati nisur procedimi; 1 është dërguar në gjykim, por pas gjykimit është pushuar me vendim të pafajësisë; për 3 kallëzime të tjera organi i prokurorisë ka vendosur pushimin.
Në këto kushte, në vend që të pranohet dështimi i një politike të tërë ndjekjesh penale pa bazë, po ushtrohet presion mbi organin më të lartë gjyqësor të vendit, me synimin e qartë për të deformuar frymën e ligjit dhe pavarësinë e gjyqësorit.
(Vijon në faqen 2)